Í hádeginu í dag opnaði Skóflustunguhorn Alþingis formlega á Austurvelli. Þingmönnum, ráðherrum, starfsmönnum Alþingis, fjölmiðlum og íslensku þjóðinni var boðið að koma og taka þátt í þessari glæsilegu athöfn. Skóflustunguhornið er jú mikið þarfaþing og góð búbót fyrir valdníðinga landsins, nú þegar kreppir að. Eftirfarandi boðskort var sent á lýðinn:
Kæri viðtakandi;
Þér er boðið að vera viðstaddur og taka þátt í vígsluathöfn glænýs Skóflustunguhorns Alþingis á Austurvelli.
Nú þegar þrengir að í efnahagsmálum vill þjóðin sjá alvöru úrræði. Góður Alþingismaður þekkir og skilur þjóð sína og veit hvers konar lausnir hún þarfnast.
Skóflustungur að nýjum arðbærum verkefnum hafa alltaf fallið í góðan jarðveg og leitt af sér verulega innspýtingu í atvinnu- og efnahagslífið. Djörf skóflustunga er góð lausn!
En góð og árangursrík skóflugstunga krefst kunnáttu, vandvirkni og sjálfsöryggis. Hver og einn hefur sinn eigin stungustíl og því er um að gera að taka nokkrar æfingaskóflur til undirbúnings fyrir næstu stungu. Æfingin skapar jú meistarann.
Skóflustunguhorn Alþingis er ætlað Alþingismönnum og verðandi ráðherrum sem vilja þjóð sinni allt það besta.
Æfingarhornið verður vígt á Austurvelli, Mánudaginn 20. Október kl. 12:30 og er þér boðið að vera viðstaddur og taka þátt í athöfninni, ásamt þingmönnum og ráðherrum.
Með von um góða mætingu.
Mætingin var því miður ekki eins og vonast var eftir því enginn þingmaður né ráðherra lét sjá sig við vígsluna. Gert hafði verið ráð fyrir því að klippt yrði á borða og fyrsta skóflustungan yrði tekin af vel völdum valdníðingi, en svo fór sem fór. Það glitti samt í nokkra þingmenn, til að mynda lægstsettan 4. valdníðing Byssu-Björn Bjarnason, en hann leit undan og gekk beinustu leið inn á Alþingi þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir til þess að fá hann til að taka fyrstu skóflustunguna.
Fjölmiðlar mættu á svæðið og tóku myndir af tómu horninu, niðurlútir og svekktir vegna framkomu þingmanna. Þegar svo voru gerðar tilraunir til að fá einhverja úr starfsmannahópi Alþingis til að klippa á borðann – eldhúsfólk, ræstitækna og húsverði – gaf skrifstofustjórinn skýrt svar um að ekki nokkur maður myndi taka skóflustunguna.
Af viðbrögðunum að dæma hafa þingmenn og ráðherrar því ekki í huga að taka fleiri skóflustungur á næstunni. Ef svo er mætti benda þeim á önnur leikföng til að leika sér með, t.d. sprengiefni. Einnig gætu ráðherrar nýtt skófluna og allan þann jarðveg sem finna má á Austurvelli í öðrum tilgangi en ætlast er til með Skóflustunguhorninu. Þær gætu t.d. grafið sína eigin gröf.
Nú er bara að sjá hver viðbrögðin verða í framhaldi af vígslunni. Það er jú líklegt að þingmenn hafi einfaldlega ekki þorað að taka skóflustungu fyrir framan þá sem viðstaddir voru, enda ekkert lítið mál að taka áhrifaríka skóflustungu. Þeir æfa sig kannski á nóttunni eins og hinar leðurblökunar.
Hér var nú aldeilis mokað: Fyrsta skóflustungan í Helguvík
Þá kom líka það besta í ljós: Það þarf ekki skoðun til að taka skóflustungu! Börgvin G. Sigurðsson, viðskiptaráðherra mætti á svæðið, tók eins og eina góða stungu og sötraði kampavín. Á svipuðum tíma sagðist hann ekki hafa myndað sér skoðun á því hvort fara ætti í framkvæmdirnar.
Það er það besta við skóflustungurnar. Þær eru skoðanalausar og ópólítískar. Hver sem er getur tekið skóflustungu að hverju sem er. Hún er lausn sem virkar. Óháð skoðunum og óháð því sem byggja skal í holunni.