Okkur á Aftöku var rétt í þessu að berast baráttukveðjur frá anarkistum í Grikklandi til anarkista á Íslandi.

Aðgerðirnar hér eru þó mjög léttvægilegar og hlýðnar miða við gengdarlausann baráttuviljann og styrkinn sem þau hafa í Grikklandi. En aðgerðirnar hér eru þó söguleg framför í mótmælum og andófi. Á hverjum degi bætast fleiri og fleiri í hóp þeirra sem ekki geta lengur bara staðið með skilti eða setið hjá. Fólk er búið að átta sig á að yfirvald er aldrei sanngjarnt, það er búið að átta sig á styrk samstöðunnar og að beinar aðgerðir virka.

Þetta fólk veit sennilega flest að friðsamleg mótmæli duga skammt, byltingin er aldrei lögleg og aldrei friðsöm ekki einu sinni í Indlandi þó svo að margir haldi því fram að baráttan þar hafi áunnist með Ghandískum passivisma. Það er kjaftæði; í fyrsta lagi var Ghandi ekki einn í þessari baráttu, fjölmargir mismunandi hópar börðust þar saman allt frá anarkistum upp í munka. Í öðru lagi neituðu hóparnir samstarfi og málamiðlunum við valdhafana. Í 3-ja lagi beyttu langflestir ekki friðsamlegum aðgerðum og Ghandi sjálfur braut lög og sat í fangelsi fyrir mótmæli ásamt fjölmörgum öðrum uppreysnarmönnum. Ghandi var talsmaður fyrir miljónir manna, með því að segja valdhöfum að fólk yrði reitt ef ekki yrði farið að kröfum þeirra, þá var hann í raun að segja: miljónir manna eru tilbúin til að beyta ofbeldi og taka þátt í brjáluðum óeyrðum ef þið hlustið ekki.

Þeir sem halda því fram að barátta vinnist með friðsömum hætti vita annaðhvort ekki hvað þeir eru að tala um eða eru á bandi yfirvalda og hananú.

Hér ríkir enginn friður, lærum af sögunni, tökum þau í Grikklandi til fyrirmyndar og höldum ELDFIM JÓL!