Í gær var mótmælt við Lækjartorg, þar sem fólk mætti til þess að fordæma ofbeldi og þá mótmælendur sem beita ofbeldi, skemmdarverkum og ógnandi aðferðum til að ná markmiðum sínum fram. Í fréttum einnar útvarpsstöðvarinnar var sagt að mótmælin væru m.a. til stuðnings anarkistum sem ekki hefðu gerst sekir um ofbeldi gegn lögreglunni.

Þetta er undarlegt þar sem nokkrir anarkistar höfðu fyrir helgina spurst fyrir um hvort þeir mættu tala á mótmælunum. Hópurinn vildi tala undir slagorðinu Anarkistar gegn ofbeldi en fengu það svar að ræðustóllinn væri þá þegar þétt setinn. Ræðumenn voru skáti, prestur, aðstandandi lögreglu og nemi.

Á Facebook síðu fordæmingarhópsins segir:

„Er ekki kominn tími á að rísa upp gegn mótmælendum sem haga sér eins og örgustu glæpamenn, skemma eigur okkar allra, ráðast á og gegn lögreglumönnum. Þessir einstaklingar sem eru oft grímuklæddir eru auk þess að skemma fyrir þeim sem vilja mótmæla friðsamlega. Minni á Stjórnarskrána en skv. 36. gr. “Alþingi er friðheilagt. Enginn má raska friði þess né frelsi” Þetta er komið út fyrir öll mörk.“

Samkvæmt þessu er eignarrétturinn heilagri heldur en andóf okkar. Valdatákn hafa jú lengi verið heilög trúartákn kapítalíska lýðveldisins sbr. “Alþingi er friðheilagt. Enginn má raska friði þess né frelsi”. Dagblaðið Nei. sagði frá því að þessi mótmæli væru á vegum stuðningsfólks Geirs H. Haarde og félaga sem hafa einnig stofnað fésbókarsíðu til stuðnings greyinu.

Á fundinn mætti fjöldi fólks, sumir merktir appelsínugulum lit, sem er hið nýja aðskilnaðartákn mótmælenda, en þeir sem bera litinn segjast ekki munu beita ofbeldi í andófi sínu. Flestir anarkistar og margir aðrir mótmælendur ætla ekki að taka þátt í þessum leik heldur halda áfram í baráttu sinni gegn yfirvöldum og segja það fáránlegt að þufa að merkja sig sérstaklega til að vera ekki taldir ofbeldismenn og benda appelsínugulum á að þetta sé klofningur sem einungis gefur lögreglu og yfirvöldum skotleyfi á hluta mótmælendanna.

Á fundinn mættu líka löggur og aðstandendur þeirra og merktu þrælarnir sig með bláum borða. Sumir þeirra merktu sig líka með appelsínugulum. Það kallast hræsni, því þeir geta engu lofað um það – þeim er skildugt að hlýða boðum að ofan í stað þess að taka persónulegar ákvarðanir um viðbrögð við mótmælum. Afar ólíklegt er að borðan beri þeir að beiðni Björns Bjarnasonar, hins íslenska Göbbels.

Anarkistar og grímuklæddir mættu líka til að fylgjast með hverslags seremónía þetta væri og til að benda enn og aftur á að YFIRVÖLD ERU OFBELDI og andóf okkar er sjálfsvörn gegn þeim. Eitthvað var um að grímuklæddir yrðu fyrir áreiti frá smáborgaralegu pakki og afskiptasömum passivistum. Þeir létu það þó ekki á sig fá heldur svöruðu ásökunum og áreiti af fullum hálsi með málefnalegum kjaftshöggum.

Einn aðgerðarsinni sem varð á vegi Aftöku sagði eftirfarandi um fundinn:

,,Ég var hrifin af hugmyndinni um appelsínugulan borða, því ég tók því þannig að hann væri yfirlýsing um andúð á öllu ofbeldi. Þótt ég sé aðgerðasinni er ég skíthrædd við stjórnleysi og óeirðir, vil fyrir alla muni komast hjá meiðslum á fólki og jafnvel þótt ég líti svo sannarlega ekki á lögguna sem samherja, þá eru það samt lifandi dýr sem klæðast búningunum og maður á að vera góður við dýrin, jafnvel þótt þau hafi verið þjálfuð til árása.

Ég hef reyndar haft dálitlar áhyggjur af því að of hátt hlutfall þeirra sem bera appelsínugulan borða, séu ekki að lýsa yfir andúð á öllu ofbeldi, heldur samþykki þeir einkavæðingu ofbeldis í þágu valdstjórnarinnar og eftir þennan ömurlega fund á Lækjartorgi , er ég búin að fá staðfestingu á því hverskonar roðhænsn það eru sem standa fyrir þessu.

Ekki var minnst einu orði á hrottaskapinn sem lögreglan hefur sýnt af sér síðustu daga en það virðist vera mun alvarlegra mál ef lögreglumaður meiðist en óbreyttur borgari.  Vælt var um að lögreglumenn ættu fjölskyldur sem hefðu áhyggjur af sínum mönnum en ekkert minnst á að fjölskyldur mótmælenda sem hafa þurft að bíða í marga klukkutíma með að fá að frétta af börnum sínum og öðrum aðstandendum sem lögreglan tók úr umferð.

Auk þess var þessum fundi beint sérstaklega gegn grímuklæddu fólki. Svo kaldhæðnislegt sem það nú er þá voru það aðgerðasinnar, sem oft bera grímur í aðgerðum, sem gengust fyrir því að mynda skjaldborg um lögguna þegar einhverjir tóku upp á að grýta þá við Stjórnarráðið. Það var aðgerðasinni sem tók fyrir það að kastað væri að þeim kínverjum við Alþingishúsið og það var einn af þessum grímumönnum sem fékk fólk til að setjast niður þegar grjótkast var farið í gang aðfaranótt fimmtudagsins. Þess má geta að táragasinu var beitt, EFTIR að mótmælendur voru sjálfir búnir að ná tökum á ástandinu. Það er líka grímuliðið sem hjálpar þeim sem verða fyrir lögregluofbeldi og það var grímuklætt fólk sem stöðvaði hóp ungra manna í að ráðast á lögguna með brotnum flöskum á fimmtudagskvöldið. Svo leyfa þessar friðrembur sér að beina mótmælum gegn ofbeldi að okkur. Ekki nóg með það, heldur leggur þetta fólk að jöfnu að fara inn í opinberar byggingar í leyfisleysi, kveikja bál á Austurvelli og kasta gangstéttarhellu í lögreglumann. Þetta er allt flokkað sem ofbeldi!

Hæst reis ruglið þegar apaköttur, uppfullur af heimdellu, spurði hvort menn héldu virkilega að ,,svona aðfarir” (eins og að fara inn í byggingar í leyfisleysi, kveikja bál, brjóta rúður og kasta skít í lögguna) skiluðu meiri árangri en ,,friðsamleg” mótmæli. Þetta lét hann út úr sér einmitt þegar Geir var búinn að lýsa því yfir að það yrðu kosningar í vor. Neinei, auðvitað getur ekki verið að það hafi neitt spilað inn í að Alþingi hafði verið óstarfhæft vegna ófriðsamlegra aðgerða í 5 daga, þetta hlýtur að hafa verið bein afleiðing af laugardagsræðuhöldum Radda fólksins.

Sem betur fer er greinilegt að langflestir þessara Sjálfstæðismanna og löggufjölskyldna sem mættu á Lækjartorg í dag eru algerlega óvanir mótmælaaðgerðum og ég sá ekki eitt einasta andlit sem ég þekkti (öll andlitin sem ég þekki voru á bak við grímur og sumir voru með appelínugular grímur). Vonandi eru flestir þeirra sem auðkenna sig með appelsínugulu raunverulega á móti ofbeldi og ég hef ekki áhyggjur af því að þessir hræsnarar sem stóðu að þessum fundi muni þvælast fyrir okkur. Nema náttúrulega löggan. Hún er alltaf fyrirstaða. Eina fyrirstaðan.”

Enn hafa þessir hópar – appelsínugula ,,byltingin” og löggufjölskyldu-sjálfstæðisliðið sem stóð að mótmælunum – ekki skilgreint orðið ofbeldi, gert greinamun á milli eignaspjalla og ofbeldis eða talað gegn ofbeldi yfirvalda og stórfyrirtækja. Í staðinn vaða þau áfram með þessa baráttu sína gegn andófinu án nokkurra útskýringa. Og haldi þau áfram á þeirri braut er ekki annað hægt en að álíta að hér á ferð séu fyrst og fremst stuðningsmenn nýfallinnar ríkisstjórnar og valdníðslu lögreglunnar. Og það er þá bara fínt að það sé á hreinu. Það eru nefnilega ekki öll dýrin í skóginum vinir.