Þetta er ástarbréf til Aftöku!
og gott að þú ert komin aftur, þú morðóða fljóð.

Góð áminning og eiginlega fáránlegt að enginn hafi opinberlega bent á hlut anarkista í sítrónupressuvælinu fyrr!

Enn ennþá talar almenningur um að Anarkistarnir á Íslandi hafi bara ENGIN áhrif. Svo þröngur og einsýnn hópur, athyglissjúks skríls sem vill breytingar, en hann fær ekki að vera með.
Sorgleg staðreynd er náttúrlega sú að fréttamiðlar starfa fyrir kapítalið og samfélagið er mjólkað af því sem hentar hverju sinni. Svo að almenningur heldur áfram að lifa í EVE ONLINE. Í plat heimi! Svo að valdhafar geta nú náð sér í meiri völd á meðan fólkið sefur og þegar það loksins vaknar þá er það dautt!
-Saving Iceland er enn hassreykjandi hippapakk
-Hústökufólkið bara skítugir götukrakkar sem virða ekki eigur annarra.
-Mállingaslettur (sem eflaust seinna verða merktar inn í listasöguna álitnar nú sem) fáfræði og skemmdarverk.
-Food Not Bombs, ölmusa fyrir róna og þá sem minna mega sýn.

Þegar janúaruppreisnin var að verða að veruleika þá tvístra hægri menn hópnum, og hverju voru appelsínugulu passivistadrullurnar á móti, jú Anarkistunum. Þeim sem ekki sóru það að standa bak við gula borðann og láta Stefán Eiríks og co.skipa sér fyrir og hlíða eins og undirgefnir hundar.

og svo má lengi telja.
Takk fyrir að veraftaka

Anna Björk, þessi mótmælaalda sem reið yfir var auðvitað stærri og flóknari en svo að það sé hægt að eigna hana litlum hópi. Engu að síður held ég að þáttur anarkista hafi skipt sköpum. Allt í einu var fjöldinn tilbúinn til að ganga lengra en nokkru sinni fyrr. Ekki af því að leiðtogar hafi skipað fyrir og stjórnað aðgerðum, heldur af því að anarkistar settu fordæmi sem aðrir fylgdu algerlega af sjálfsdáðum, án pressu frá einhverskonar yfirvaldi.

Mér finnst greinarhöfundur ekki vera að búa til hetjur eða andlit heldur er hann/hún/þau að svara þeirri firru sem enn er útbreidd að það náist enginn árangur með því að sýna hörku.

Anna Björk,
hér er enginn að búa til valdastúktúra heldur einungis verið að benda á staðreyndir.

Átök vetrarins eru oftast eignuð fólkinu í kringum Smáborgarahreyfinguna og listaelítunni – Hallgrími Helgasyni, Rassa Prump og svo frv. Og ekki að það sé eitthvað ósatt, ekki að þetta fólk hafi ekki átt stóran hlut í máli, en hér er bara verið að benda á að anarkistar höfðu mikil ýtandi áhrif á mótmælaölduna. Að horfa fram hjá því er algjör afneitun.

Þáttur fjölmargra anarkista í aðgerðum vetrarins var mjög misskilin og það eina sem þessi grein gerir er að tala réttu máli þeirra.

Það er ekkert að því að fullyrða að Hörður Torfason hafi leitt mótmælaölduna – hann í það minnsta hélt uppi þessum mögnuðu fundum á Austurvelli, þar sem síðustu 20 ár þessa lands voru greind með frábærum hætti. Þegar þau mótmæli liðu undir lok var andófi vetrarins í raun lokið.

Auðvitað er nauðsynlegt að greina það sem gerðist, hvað fór vel og hvað úrskeiðis, hvað er hægt að gera núna og þar fram eftir götunum. En ekki ef það á bara að hena uppreisninni á Þjóðminjasafnið og undir smásjá fræðimannam, sem gefa síðan út einhverjar ályktanir um hvað gerðist þennan vetur. Ef þið ætlið að greina það sem gerðist, þá er eins gott að vita hverjir tóku þátt, hverjir gerðu hvað og hvejir ekki. Er það ekki?

Mestu skiptir að halda baráttunni áfram því búsáhaldabyltingin var bara feik. Nú skiptir máli að brjóta niður þetta kerfi frá öllum hliðum, koma valdinu á óvart og fyrir ófyrirsjáanleg.

Nú þarf að taka hús í miklu magni, berjast gegn kapítalismanum á eins fjölbreyttan hátt og kostur gefst, ekki einblína svona mikið á 63 apaketti lokaða inn í Alþingishúsi. Nú þarf að skapa andófshreyfingu sem gengur út á eitthvað meira en að skrifa, ræða og greina hlutinu, heldur átta sig á því að það er tilgangslaust að skipta upp teoríu og aksjón – þetta tvennt verður að haldast í hendur.

Við á Aftöku getum alveg hampað sjálfum okkur, en ekki fyrir janúarmótmælin, því það voru ekki hagsmunasamtökin Aftaka sem leiddu baráttuna. Við getum bara sagt sannleikann og bent á þá staðreynd að Aftaka sparkaði í mörg rassgöt og keyrði af stað virka óhlýðni í hugsun og praktík, leyfði sér að þora að vera dónaleg þegar þess þarfnaðist og hefur aldrei hlíft neinum.

Við getum á sama hátt hampað öllum þeim sem þorðu að ganga lengra en að berja á potta og pönnur í vetur, þeim sem vildu eitthvað meira en nýja ríkisstjórn – hvort sem það voru anarkistar eða ekki – í þessu tilfelli hömpum við anarkistunum sem oft gengu hvað lengst.

Það er tilganglaust að hampa fólki -sjálfum sér eða öðrum – þegar það á það ekki skilið. En þegar það er ástæða til, þá er um að gera að þora að viðurkenna það og fagna litlum sigrum.

heir heir!

Takk fyrir frábæran pistil. Ég las hann í tvígang til að fá kikkið. Ég var hægri maður í mörg ár og gjörsamlega blindur á kerfið. Í kjölfar hrunsins vaknaði ég upp með andfælum. Ég hafði treyst á kerfið og staðið mína vakt með stæl. Verið ærlegur í öllu sem ég tók mér fyrir hendur. Upp frá hruninu varð ekkert eins. Þegar allur vibbinn fór að leka út úr bönkunum, stjórnsýslunni og fyrirtækjum útrásardónanna var mér virkilega brugðið. Kerfið hafði brugðist mér gjörsamlega. Spilling og græðgi hafði vaðið uppi. Algjör trúnaðarbrestur. Innkoma AGS kætti mig ekki þegar ég fór að kynna mér sögu sjóðsins. Ég varð virkilega reiður. Ég tók þátt í öllum þeim mótmælum sem voru síðasta vetur. Batt nú smá vonir við að Jóhanna & co næðu að gera eitthvað að viti en er núna gjörsamlega búinn að gefast upp á þeim. Í mínum huga skiftir það bara engu hvort það er hægri menn eða vinstri menn í stjórn. Þetta er allt sama steypan. Í dag er ég anarkisti sem vill sjá rótækar breytingar á Íslandi.

Málið með anarkista og “mergðina” er að það vildu ekkert allir fá það sama út úr búsáhaldarmótmælunum (sem við skulum hætta að kalla byltingu), flestir virtust vilja afnema þá ríkistjórn sem þá sat, á meðan anarkistar vildu afnema allar ríkisstjórnir, allstaðar. Þal. voru ekki allir ’samstíga’ í því hvað þeir vildu fá út úr þessu, meirihlutinn virtist td. mjög sáttur um leið og boðað var til nýrra kosninga.
Ég sé ekki í þessari grein að höfundur sé að setja anarkista á hærri stall, búa til valdastrúktúra eða gera lítið úr hlutverki annara í mótmælunum (ok, nema kannski tveggja hópa sem eiga það reyndar skilið).

“baráttuna vantar, sárlega, hugmyndarfæðilegar umræður/deilur og í þeim umræðum er anarkisminn og kenningar um yfirvaldslaust samfélag náttúrulega nauðsynlegar.” ég tel hugmyndafræðina vera til staðar, þó svo að það sé auðvitað mikilvægt að halda áfram að gangrýna og ekki að staðna þá held ég að það sem við þurfum líka að gera núna sé að skipuleggja okkur sem yfirvaldslaust samfélag. Fyrsta skrefið myndi ég telja að væri að stofna samvinnufélag, þá gætum við amk. verslað þann mat sem við getum ekki orðið okkur sjálf út um með sem fæstum milliliðum, þe. þyrftum eingöngu að versla við heildsölur og gætum reynt að velja matvörur frá “sanngjörnum” framleiðendum.

Það er satt, að þáttur anarkista í búsáhaldabyltingunni var óneitanlega mikill og vel sýnilegur og ástæðulaust annað en að halda því til haga. Það er líka ljóst að betur má ef duga skal og að það þarf að læra af þessari byltingu og öðrum til að betur gangi. Það þarf bæði pólitískt prógramm og pólitískt afl sem getur framfylgt því, sem getur komið valdastéttinni frá völdum og haldið henni í skefjum. Tal um að afneita stjórnmálum, vera hvorki hægri né vinstri eða vera á móti öllu valdi er sjálfseinangrandi dogmatismi og ósveigjanleiki, sem munu reynast næstu byltingu illa og það hefur reynst öðrum byltingum hingað til.

má ég ráða í anarkistaklíkunni pls pls pls???;)

Rétt hjá Brandi. Trommuppreisnin sem leiddi til augnabliks mögulegs byltingarástands var svæfð með sígildum blekkingum og sögufölsunum með appelsínugulu smá- og þegnmennunum. Þetta þarf að þarmagreina betur.
Sígild klisja sem er sama sagan þegar betur er að gáð. Hér komu hvorki við sögu búsáhöld né bylting. Íslendingar vita ekki hvað hugtakið bylting þýðir og ógeðslegt var að sjá Hallgrím littla Himmlers vin o.fl. stilla sér upp fyrir framan sjonvarpstökuvélarnar loks þegar þeir föttuðu hvar sviðsvettvangurinn var. Prumpið sá ég aðeins langt frá aktsjoninni.

Villi: Nýrri forréttindastétt er haldið í skefjum með því að hafa nýja kerfið lýðræðislegt, bæði efnahagslega og pólitískt, með því að tryggja gegnsæi, aðgengileika og afsetjanleika.

“ehm…”: Þú veist greinilega lítið um hvað mér finnst og vertu ekki að gera mér upp skoðanir. Heldurðu að ég trúi því að vinstri-græn séu “drifafl byltingarinngar”? Hef ég talað fyrir yfirvaldi og kúgun? Hef ég sagt að það eigi að byggja upp hreyfingar með fyrirskipunum ofan frá?

Það er alltaf verið að tala um það að búsáhaldaútihátíðin hafi mistekist vegna þess að fólk hafi ekki haft neitt annað sameiginlegt markmið utan þess að fella ríkisstjórnina. Að engin raunveruleg “bylting” hafi orðið. Er ég sá eini sem að er hæstánægður með það?

Ekki misskilja mig ég persónulega vill sjá allt kapítalistahyskið brennt til grunna og það helst á morgun, en það að þverpólitísk samtstaða hafi myndast fyrir uppreisn af þessu tagi sem beindist ekki gegn neinu öðru en yfirvaldinu, þar sem að fólkið var ekki allt anarkistar eða kommúnistar eða frjálshyggjupungar, heldur skammtur af þessu öllu saman, er ákaflega sjaldséð. Líka er mikilvægt að íslenskur almenningur hafi loks fengið smjörþefinn af alvöru andstöðu.

Það er gífurleg vanþóknun á yfirvaldinu, og ef ég man rétt þá eru nú einungis 35% Íslendinga sem treysta valdatussufjölmiðlunum í landinu. Einnig er ég líka hæstánægður með það hversu afhjúpandi hegðun núverandi ríkistjórn er að sýna til jafns við þá sem kom að undan. Nú er fólk loksins farið að leita lengra en helvítis hefðbundin kerfisstjórnrúnkmál.
Það er bara frábært!

Og já Aftaka ég elska ykkur *sleeeik*

Kjaftfor! Og samkvæmt hvaða skoðanakönnunum eða almenningsálits tilbúningi treysta 35% Skríllendinga ekki lengur einmiðlum valdsins? Er það sama PR könnunarbatterí sem finnur út að 80% lýðsins treystir ennþá lögruglunni mest af stofnunum Stýringarvaldsins? Lengi má vöndinn sleikja.

Þorkólfur! Það man ég ekki eða hef hugmynd um en þessa tölu sá ég einhverstaðar í einhverjum valdrúnksnepli á borð við fréttablaðið eða moggan, hinsvegar þá var þessi tala ákaflega skemmtileg og var góð fyrir kómentið að ofan. Það veit ég vel að þetta er líkast og áreiðanlega bull en ég hafði annað og meira að gera en svo að ég nennti að leggjast í eigin skoðannakannanir.

Ég hata internetið þegar að það lætur mann tvískrifa hluti og svo kemur í ljós að upprunalega útgáfan kom samt sem áður.

Ef einhver sem völd hefur nennir að eyða öðru hvoru þá er honum það guðvelkomið

Raunar er ég algerlega farinn efast um að það sé heil brú í MArxisma ykkar Bakkabræðra.

Meira að segja Albaníu-Valdi kom fram í RUV um daginn sem versta sort af umbótasinna.

En ef þú ætlar að fara að revisjonera Lenin hvað varðar valdboðun og kúgun þá geturðu nú alveg eins brennt allt safnið komplett. En gaman væri að heyra hvar þú vilt stinga niður hnífsblaðinu.

Ég tek undir það hjá ehm… að þið í þessari kommahreyfingartilraun eruð gangandi hugmyndafræðilegir steingervingar.

Varðandi Lenín og hans þvingandi þröngsýnis þjóðfélagslíkan þá eru þeir ennþá til sem telja að hann hafi ekkert haft með gúlagið að gera og allt hafi verið Jósef litla að kenna. Það er öðru nær og þarf ekki annað en vísa til svika hans og Bolsévikanna í samningum og samskipum við Svarta herinn í Úkraínu. Lenín skrifaði margt þarft um blekkingu þingræðisins o.fl um borgaralega lýðræðisblekkingu. En yfirvaldstrúin gerði hann strax ótrúverðugan.
Skiljanlega skrítið að fólk nenni ennþá að hjakka í sama minnisleysisfarinu.

Vélritarðu með kjálkanum?
Allavega, þessi umræða er ekki á háu plani og þú hefur greinilega meiri áhuga á að sýna mér og skoðanasystkinum mínum lítilsvirðingu heldur en sanngirni. Ég veit hvorki hver þú ert né hvað ég hef gert þér, en sé ekki tilgang með því að halda þessu áfram að sinni.

Mjög spennandi að munnhöggvast svona í geðvonskukasti.

Til að byrja með, þá ertu aðeins nær lagi en ég hélt. Þú misskilur samt veigamikil atriði. Í fyrsta lagi er það rétt, að ég er einn af stofnendum Rauðs vettvangs, og einn af höfundum stefnuskrárinnar. Í öðru lagi er það rétt að ég er virkur félagi í Vinstri-grænum, hef verið þar innan flokks síðan í febrúar. Ég geri mér ekki og hef aldrei gert mér neinar grillur um að VG sé einhver byltingarflokkur. VG er kratískur flokkur en þar innan borðs fyrirfinnast samt byltingarsinnar og þar er hægt að hafa viss áhrif. Ég er þar sem byltingarsinnaður kommúnisti, ekki sem umbótasinnuð kratasleikja. Ég er ekki fyllilega viss um hvað þú meinar með “flokka lýðræði”. Ef þú meinar að starfa innan flokks, stunda þar gagnrýni og baráttu gegn auðvaldi og öðrum spillingaröflum, þá passar það. Ef þú meinar að taka þátt í framapoti vegna þess að maður gangi með þingmann í maganum eða vilji komast í þægilega innivinnu, þá passar það ekki. Þegar þú segir “að verða ríkið og rífa það svo niður”, þá passar það ekki ef þú meinar að komast til valda með því að ná meirihluta á Alþingi og setja þar lög sem “banna arðrán” eða eitthvað slíkt. Ef þú hins vegar meinar að fólkið í landinu rísi upp, taki sjálft völdin yfir borgaralega ríkinu, mölbrjóti það og skipuleggi sig síðan pólitískt til þess að halda elítunni í skefjum, þá passar það alveg við það sem ég sé fyrir mér.

Þú virðist ganga út frá því að ég aðhyllist einhvern “klassískan kommúnisma” sem sé yfirvaldssinnaður og kúgandi. Ef þú ert að meina tala um kerfi eins og var í Sovétríkjunum eða Kína, þá hefurðu mig fyrir rangri sök. Það hefur aldrei hvarflað að mér að það sé hægt að byggja upp byltingarhreyfingu sem meikar sens með einhverju boðvaldi ofan frá, ef þú hélst það. Þar sem ég skrifaði “afneita hægri og vinstri” túlkar þú það eins og ég eigi við að afneita atvinnustjórnmálum. Það var misskilningur. Ég var ekki að meina að það yrði að styðja krata, heldur að það sé greinarmunur á hægri og vinstri og að þannig flokkadrættir hverfa ekki þótt maður óski þess. Sá sem beitir sér gegn auðvaldinu er að sjálfsögðu til vinstri. Því meira á móti auðvaldinu, þess lengra til vinstri. Að því sögðu, þá eru þessi hugtök ekkert heilög í mínum huga og því síður einhver “samstaða vinstrimanna” eða slíkt.

Það er eins og það hafi farið eitthvað öfugt ofan í einhverja að ég hafi talað illa um það að afneita stjórnmálum. Ég var ekki með anarkist í huga þegar ég skrifaði það, heldur var ég með Borgarahreyfinguna í huga, Raddir fólksins og Borgarafundina, pólitísk öfl sem þóttust vera “ópólitísk”. Mússólíní þóttist líka vera ópólitískur. Nú, og þetta með að afneita öllu valdi, byltingin getur ekki farið fram án þess að beita valdi, og hún verður ekki varin fyrir gagnbyltingunni án þess að beita valdi. Sá sem afneitar valdi gerir annað hvort ekki byltingu, eða tapar jafnóðum fyrir gagnbyltingunni. Það er það sem ég meina með að afneita valdi. Skilyrðislaus afneitun á valdi á heima í sömu kategóríu og skilyrðislaus afneitun á ofbeldi, sem sér ekki muninn á árás og sjálfsvörn, á andspyrnunni og hernámsliðinu, á fórnarlambinu og gerandanum. Spurningin um vald er ekki spurning um hvort heldur hvernig.

Það má skilja á þér að öreigarnir og verkalýðurinn séu ekki þeir sem muni gera byltinguna, þess í stað talar þú um “mergðina” að hætti Hardts og Negris. Hvað er “mergðin” annað en annað orð fyrir öreigastéttina?

Að lokum: “Anarkó kommúnísk útópía”. Já, ég vil ekkert frekar en það þjóðfélagsástand sem anarkistar kalla anarkískt og kommúnistar kalla kommúnískt. Ég tel slíkt ástand ekki vera útópíu, en hins vegar tel ég að það sé alls ekki einfalt að komast þangað. Mér er ekki kunnugt um neina leið þangað sem hljómar raunhæf og sveigir framhjá því að fólkið taki völdin af elítunni og skipuleggi sig sjálft. Það kalla ég ekki “yfirvaldssinnaða” leið.

Jæja ég viðurkenni að ég hef verið undir einhverjum kommúnista fordómum við að lesa skrif þín. Þó ég sé ennþá ósammála þér held ég að hér dragi eitthvað í land…
Ég er t.d. sammála því sem þú skrifar um vald og passifisma, þeas að ‚valdi‘ beri ekki að afneita, en að sama skapi finnst mér flatt hæarkí vega óheyrilega þungt í öllu andófi, sem og daglegu lífi – eitthvað sem ég hef á tilfinningunni að sé ekki jafn hátt á stefnulista flestra marxista (óháð því hvar þú sjálfur stendur). Þarna koma upp spurningar um vald og strúktúr – og eðli þess, sem eru afgerandi á milli kommúniskrar hugsunar og anarkískrar.
Með þessu á ég við að þrátt fyrir að fáir kenni sig beinlínis við Lenín þegar þeir kalla sig Marxista, þá finnst mér oftast óma af einhverskonar framvarðasveita hugmyndum. Leiðandi almúgann (þennan eina sanna) gegn kúgunaröflunum, flokkurinn sem sameinar öreiganna… þesskonar orðræða… nema kannski bara feimnari og oftast ekki jafn grófa. Hugmyndin um -hvernig-, þegar kemur af tali um andóf og valdi, er því ansi stór og veigamikil. Spurningu sem mér finnst að anarkistar hafi lagt meiri áherslu á að svara (eða tekist betur upp) en marxistar.
Því las ég eftirfarandi setningar sem óm af þeim hugmyndum sem hafa verið nýttar undir nafni kommúnisma. “Nýrri forréttindastétt er haldið í skefjum með því að hafa nýja kerfið lýðræðislegt, bæði efnahagslega og pólitískt, með því að tryggja gegnsæi, aðgengileika og afsetjanleika.“ og „pólitískt prógramm og pólitískt afl sem getur framfylgt því, sem getur komið valdastéttinni frá völdum og haldið henni í skefjum“
Og satt best að segja, þá geri ég það að einhverju leiti ennþá.
Ég afneita ekki því að það sé munur á vinstri og hægri pólitík, en þess heldur afneita ég því að þær flokkanir séu að gera eitthvað fyrir mig. Því ég er vissulega á móti auðvaldinu, en ég er ekkert minna á móti annarri valdníðslu ríkisins. Og ég sé vinstri pólitík, í það minnsta eins og ég hugsa um hugtakið, ekki sem neitt annað enn aðra hlið sama tenings, andstætt hægri öflum eru að tapa. Hvað er stór hluti vinstrimanna með afnám ríkisins á stefnuskrá sinni? Öruglega einhverjir, en ekki nógu margir svo mér finnist vera hægt að bjarga hugtakinu frá velferðis og umbóta hugsun.
Já ég trúi ekki neitt sérstaklega á að öreigarnir eða verkalýðurinn geti né vilji gera byltingu, en réttast væri að spyrja þau sjálf áður en lengra er haldið. Þess fyrir utan held ég að þetta séu einfaldlega hugtök sem séu ekki nærri því jafn nothæf og þau voru fyrir einni öld til að lýsa almennri þjóðfélagsgerð í evrópu. Hvað eru mörg prósent íslendinga sem eiga tilvist sem flokka má með sanni undir verkalýð og öreiga. Ég held að það séu mjög fáir, meirihluti fólks á íslandi á tilturlega þægilega tilvist, með bíl, hús og fullan ísskáp af mat – og lítur hvorki á sig sem verkalýð né öreiga, heldur skuldsetta millistétt. Síðan er svosem hægt að rífast um hugtakanotkun, en íslendingar eru upp til hópa forréttindapakk, fáttækasta og kúgaðasta fólkið á íslandi eru innflytjendur sem vinna öll skítastörfin sem innfæddir vilja ekki vinna. Tal um öreiga og verkalýð horfir því að auki (oftast) framhjá misskiptingu auðs í hnattrænu samhengi.
‚Mergðin‘ er kannski slæmt orðaval með of mikla tenginga í hardt og negri, en óháð orðavali tel ég andófsmódel sem reyna að vera ómiðstýrð og með flatri valdaskiptingu mun álíklegri kost en aðra. Og ég tel að fullt af fólki sem tilheyri forréttindapakks hópnum geri sér grein fyrir því, (eða sé í það minnsta móttækilegt) og það sé ekki síður mikilvægt að andófið komi þaðan. Fólk í hinum iðnvædda heimi er háð ríkjandi kerfi, fáttækt fólk ekkert minna en ríkt fólk, þetta er að sjálfsögðu ríkisvaldinu mjög mikilvægt, enda eru samfélagsreknar stofnanir alltaf barðar hart niður af ríkinu þegar þær spretta uppi í andófi. Gott dæmi um það er hvernig fór fyrir svörtu tígrunum hér forðum. Niðurrif ríkisins (og auðmagnsins) og uppbygging sjálfráða samfélaga verður að fara saman.
Án þess að hengja mig endilega á orðinu byltingarsinni sé ég fyrir mér alþjóðlegt borgarastríð frekar en eina góða „byltingu“, en þetta er kannski orðhengilsháttur og röfl, en án þess að vilja endilega fara út í mælingar, þá finnst mér ‚vinstrið‘ ekkert skárra en ‚hægrið‘.
Einhverstaðar liggur munurinn á þinni pólítísku hugsun og minni, jafnvel þegar búið er að skilja burtu misskilninga. Að miklu ímynda ég mér að helsta þrætuefni meðal byltingarsinnaðra marxista annarsvegar og anarkista hinsvegar, væri um áætlun. Ég fæ næstum undantekningarlaust þá tilfinningu (í formi hrolls) þegar ég tala við kommúnista og marxista um byltingar, að þeir séu með teikningar heim í skáp um öll skref byltingarinnar og hvað takið við eftir á. Ég hef ekki svo mikinn áhuga á að skipta mér yfir því hvernig fólk útfærir líf sitt og held að voðinn sé ávalt vís þegar fólk ætlar að neyða eigin ídealisma og útópíum upp á aðra sama hvað…

En svo það komi fram Vésteinn, þá átti ég með orðinu útópía einfaldlega við stað sem ekki er til, ekki að það sé ekki hægt að komast þangað. Og hugmyndir mínar um pólitískar skoðanir þínar, voru einhver samtíningur af léttum lestri á skrifum þínum á internetinu (comment hér og blogg síður þínar), og svo fordómar í bland…
Held að ég segi mig hér með út úr þessari umræðu.
Takk fyrir spjallið þið sem tókuð þátt. þetta var ekki sem verst.