En svo þegar allt kemur til alls ertu kanski bara Jón Baldvin, einn af postulum kapítalismans, ert með Benz-bíllyklana í vasanum, flatt rassgat og gyllinæð af bræðralagi þínu við helstu valdníðinga þessa lands. Og kanski ertu líka með Havana-reyktan háls af langlegu í sendiherrabústaðnum þar sem þú kúkaðir gylltum kavíar ofaní uppskríllaða kjölturakka!

Já, það er auðvelt að vera popularisti og segja bara ÚTRÁS þegar það er kúl og BYLTING þegar allir sjá rautt.  Orðin bylting og róttækni geta farið að heyrast úr mörgum munnum sem þó meina kanski bara ,,KAUPTU NÝJA BÍLINN OKKAR Í BRIMBORG” eða ,,ÉG VILL VÖLD, FYLGIÐ MÉR!”

Allt of fáir vilja líka raunverulega BYLTINGU heldur umbætur og nei… það er ekki það sama og BYLTING!  Jafnel má segja að margir hér á landi vilji bara aftur ,,góðærið” og er sama hvað ,,góðærið” þýðir fyrir það fólk sem fær ekki að vera með í því.

Hér fyrir neðan eru nokkur nýleg dæmi um það hvernig auglýsendur nýta sér orðið BYLTING til að ná athygli fólks!

Í aðstæðum eins og hér hafa skapast breytist tungutakið og tískufyrirbærin líka! Plebbismi víkur fyrir notalegu/heimagerðu og orð eins og samfélagslegt og heimilislegt gætu orðið vinsæl á næstu mánuðum! Nýlegt dæmi um þetta er skemmtistaðurinn REX en þeir tóku sig til og afsnobbuðu sig, rifu út allt bling-blingið og keyptu allt nýtt en notalegt í samræmi við nýjar áherslur í samfélaginu……

Ætli barþjónarnir verði anakistar og aðrir róttæklingar og einn og einn Saving Iceland dreddahaus?

Sorrý REX en þið eruð og verðið alltaf óvinir okkar eins og allir hinir skíthælarnir sem að ætla að nýta sér ásandið í samfélaginu til að ota sínum tota! Alvöru breytingar verða ekki klæddar í rómantískan byltingarklæðnað sem syngja maí-stjörnuna. Alvöru breytingar verða ekki nema með RÓTTÆKRI BYLTINGU sem útrýmir allri yfirstjórnun á fólki, alvöru breytingar verða ekki án blóðs, þær eru ekkert rómantískar en munu að sanni losa okkur við alla valdagræðgi og kapítalisma

Hafi lægstvirtur 4. valdníðingur, Björn Bjarnason, tekið eftir auknum lestri á vefsíðu sinni síðan Janúar sl. er það að hluta til vegna gífurlegs áhuga allra Aftöku-penna á skrifum hans. Af öllum bloggsíðum landsins er síða Bjarnarins eflaust ein sú áhugaverðasta. Á hverjum degi eitthvað nýtt, alltaf er hægt að skemmta sér yfir skrifum hans og nokkuð oft má finna frásagnir sem meginstraums- og fyrirtækjafjölmiðlar landsins birta ekki.

Og í dag er svo.

Björn segir á síðu sinni frá för sinni niður í Alþingishús þar sem tók við honum hópur fólks sem myndað hafði hring utan um Alþingishúsið og púað á hann þegar hann kom að húsinu. Í þetta skiptið hafi hann þurft að beygja sig enn meira en í síðustu viku.

Björn komst að því að þar var hópurinn Nýjir Tímar á ferð og endurtók nú leikinn frá því síðustu viku þegar hópurinn myndaði skjaldborg um Alþingishúsið. Nýjir tímar vilja ríkisstjórnina burt (og Aftaka tekur undir) og í staðinn tímabundna þjóðstjórn (og Aftaka tekur ekki undir heldur krefst þess að fólkið taki stjórn á eigin lífi og samfélagi) sem myndi starfa þar til kosnina, sem hópurinn krefs að fari fram næsta vor (og Aftaka tekur ekki undir, sjá fyrri sviga).

Jú, mikið rétt, þarna var víst á ferðinni hópurinn Nýjir Tímar en Aftaka skrifaði einmitt um aðgerð þeirra fyrir viku síðan, húrraði fyrir framförum hópsins þegar kom í ljós að Halldóri Blöndal hafi ekki verið hleypt í gegnum skjaldborgina og hvatti til róttækari aðgerða. Og svo virðist sem hópurinn hafi tekið til sín skilaboðin því Björn segir á síðu sinni að ráðherrabíll sinn hafi verið eggjaður á meðan aðgerðinni stóð.

Bravó! Aldrei er of fáum eggjum í ráðherrabíl kastað, segir málshátturinn.

Björninn var vissulega ekki sáttur og skrifar:

,,Að það markmið náist með því að kasta eggjum í ráðherrabíla, finnst mér ólíklegt.”

Þá á hann auðvitað við að hann telji ólíklegt ríkisstjórnin víki og þjóðstjórn verði mynduð með eggjakasti einu saman. Og þar hittir hann svo sannarlega naglann á höfuðið. Björn Bjarnason mun ekki víkja vegna nokkurra eggja, það þarf eitthvað miklu meira til. Og sömu sögu má segja um kumpána hans Geir og aðra ríkisstjórnarmeðlimi. Þau eru of sjálfumglöð og spillt til þess að detta í huga að víkja frá störfum. Við þurfum að taka völdin úr höndum þeirra.

Breytt viðmót

Viljum við raunverulega steypa þessu pakki af stóli, þarf margt fleira en eggjakast til. Til að byrja með þurfum við að vera óhlýðin og hætta að líta á þau sem okkar ríkisstjórn. Við verðum að koma okkur upp því viðmóti að þessu fólki skuli ekki hlýða. Og það felur í sér að hlýða ekki hvolpunum hans Björns, lögreglunni og sérsveitinni. Nei, við einfaldlega verðum að óhlýðnast.

Og viðmótið felst líka í því að hætta að líta á fyrirbæri á hluti eins Alþingishúsið, Stjórnarráðið, ráðherrabústaði- og bíla , banka, fangelsi, sem einhvers konar ósnertanlega eða heilaga hluti. Breytingar fela í sér uppstokkun og því er ekkert sem ætti að stoppa okkur í því að saurga og jafnvel brjóta niður Alþinghúsið til að mynda. Vinnustaður þessa pakks, gamalt og ljótt hús með dönsku krúnuna á þaki, má svo sannarlega verða skotmark aðgerða okkar. Við þurfum ekkert Alþingihús til að lifa í réttlátu og jöfnu samfélagi.

Um leið og þessu viðmóti er náð er leiðin greið. Um leið og heilagleiki opinberra bygginga og hlýðni gagnvart yfirvaldinu hverfa, getum við brotið niður spillingu og valdníðslu yfirvalda. Þá verður eggjakast aðeins barnaleikur samaborðið við raunverulegar baráttuaðferðir okkar.

Skotnir Birnir

Björn Bjarnason hefur ekki orðið fyrir skoti en það voru hins vegar tveir hvítabirnir sem komu hingað til lands snemma í sumar. Nú er búið að uppstoppa kappana og verða þeir sýningargripir einhvers staðar á landinu. Alþingishúsið og ráðherrabíll Björns Bjarnasonar gætu vel orðið sýningargripir, minnismerki um skítinn sem við létum yfir okkur hafa en börðumst síðan gegn og brutum niður.

Í stað þess að eyða eggjum í bíl Bjarnarins væri kannski mátulegra að baka eins og eina góða hnallþóru og skella henni framan í kappann næsta Miðvikudag. Svo mætti skjóta á hann hænsnaskít og meina honum aðgang að Alþingishúsinu.

Aðrar hugmyndir eru vel þegnar.

—

Að venju eru nokkrar myndir teknar af vef Björns Bjarnasonar.

En þangað til… náið ykkur í fyrsta eintakið með því að smella hér.

,,Áfram með lífið” er yfirskrift tónleika sem fara fram í Laugardalshöll í kvöld og eru Íslendingar hvattir til að gera sér glaðan dag saman. Það er fjörkálfurinn og (að eigin sögn) fyrrum auðmaðurinn Bubbi Morthens stendur að tónleikunum og auk hans koma fram tíu stykki íslenskra meginstraums hljómsveita og listamanna. Öll syngja þau saman: ,,Áfram með lífið!”

Bubbi og safnarbörnin

Stuttu eftir að kreppan skall yfir landann stóð hinn þá ný-þjóðnýtti Bubbi fyrir hádegistónleikum á Austurvelli. Til að byrja með voru tónleikarnir auglýstir sem mótmælatónleikar en þegar á leið og styttist í tónleikana fór hljóðið að vera annað. Mikið  grín var gert að Bubba, það best heppnaðasta var eflaust Bubba-yfirlitið sem Fréttablaðið birti sama dag og tónleikarnir fóru fram, þar sem litið var yfir feril Bubba frá því að hann var ,,ungur og reiður pönkari” til þess dags sem hann seldi sig nýfrjálshygjuni gjörsamlega og skipti um jeppa á ellefu mánaða fresti.

Þegar kom að tónleikunum sjálfum var ljóst að hér var engu verið að mótmæla, en í staðinn bað Bubbi fyrir íslensku þjóðinni. Kirkjustemningin tvíefldist svo þegar kristinlegi rapparinn Poetrix blessaði lýðinn. Þar að auki lék hin óendanlega leiðinlega og óspennandi hljómsveit Buff nokkur lög, en í sama eintaki Fréttablaðsins og Bubba-yfirlitið birtist var einnig viðtal við einna Buffarann, sem tók það skýrt fram að Buff væri ekki að mótmæla neinu. ,,Við erum bara skemmtikraftar” sagði hann.

Og mikið rétt, engu var mótmælt en Bubbi kórónaði vitleysuna með nýju lagi tileinkað þjóðinni. ,,Við erum fjölskylda… eins stór fjölskylda” raulaði Bubbi á meðan fólk spurði sig hvort hann hefði ekki ruglast aðeins í ríminu kallinn, hefði átt að syngja: ,,Við erum fjölskylda… auðvaldið og ég.”

Hvað um það! Bænastundin heppnaðist svo sem ágætlega, þrátt fyrir ófyrirgefanlega skrílslæti nokkurra anarkista sem héldu því fram að bönkunum væri sama um almenning og að Bubbi og aðir nýríkir Íslendingar hefðu aldrei raunverulega átt jeppann.

Hvaða líf?

Og nú er Bubbi kominn aftur og segir okkar að halda áfram með lífið. En hvað líf Bubbi, hvaða fjandans líf?

Dagskrá tónleikana í kvöld gefur til kynna að stemningin verði eitthvað á svipuðum nótum og á Austurvelli. Auk Bubba sjálfs koma fram:

Poetrix Guðsson / skemmtikraftarnir í Buff  / uppáhaldskrútt allra hún Lay Low sem hingað til hefur verið dugleg við að hafa engan málstað, heldur spilað bara og spilað, fyrir Alcan og fyrir umhverfissinna, fyrir Alcoa og fyrir álandstæðinga, og auðvitað brosað breitt fyrir Eimskip / karl- og þjóðremburnar í Baggalúti, annað gott dæmi um málstaðslausa hljómsveit / Stuðmenn með gott safn kapítalista innan borðs og hreinlætis-fasistann Jakob Frímann fremstan / Sálin hans Jóns míns… já Sálin hans Jóns míns / Nýdönsk, sem fljúga bara um loftin / Ham með ofurpönkarann Óttar Proppé í forgrunni / Ragnheiður Gröndal / og að lokum partístuðsveitin FM Belfast. Og hananú!

Semsagt… rjómi meginstraums listafólks og hljómsveita sem hingað til hafa verið virkir þátttakendur í kerfinu, selt sig og list sína í auglýsingar banka og stórfyrirtækja og spilað á stórtónleikum álfyrirtækja. Krútt, post-krútt og ekki krútt, öll saman, ein stór fjölskylda. Tilgangurinn: að gleyma kreppunni í einn dag og gera sér frekar glaðan dag, fara frítt í Húsdýragarðinn og fá sér pulsu og ís.

Skilaboð þeirra sem standa að og koma fram á tónleikunum eru að við eigum að halda áfram með lífið. Og þegar litið er á hvaða hljómsveitir koma fram, er alveg ljóst hvaða líf verið er að tala um. Sama gamla og góða, með eindæmum þægilega lífið sem fólk hefur lifað síðustu tuttugu árin; lífið sem krefst ekki gagnrýnnar hugsunar; auðvelda lífið sem leyfir okkur að gleyma því hvað sé að gerast í kringum okkur og annars staðar í heiminum; lífið þar sem við setjum meirihluta ákvarðanataka í hendur á fólki sem þykist vita betur og vilja vel; lífið þar sem við getum bara farið í vinnu, keypt í matinn, röflan yfir pólítík yfir matarborðinu en gleymt því jafnóðum yfir sjónvarpsdagskránni. Lífið á jeppanum, lífið í bústaðnum, lífið á Mallorca. Gamla góða lífið.

Sami helvítis báturinn

Og kannski er bara engu að kvarta yfir. Kannski er bara allt í lagi að þessir tónleikar eigi sér stað og fólk bara gleymi kreppunni sísvona. Kannski er bara allt í lagi að þau séu öll ein stór fjölskylda, tónleikagestir, listafólkið og kapítalitarnir. Megi þau virkja sín fjölskyldutengsl undir ,,Áfram Ísland” söngvum Baggalúts.

Kannski verður einhver nýr Björgúlfur til að leiða, nýjar auglýsingar til að brosa í, nýjar banka-sponsaðar listamannakommúnur við Hlemm og fleiri landkynningarhátíðir í Brussel. Og kannski er hægt að halda fleiri svona ”Áfram með lífið” tónleika og bjóða þá Geir Haarde að koma og taka lagið. Þeir Bubbi hafa nú áður sungið saman, þá gegn rasisma. Kannski fær Óttar Proppé tækifæri til að syngja oftar ,,Skítt með kerfið” og kannski syngur Lay Low við fyrstu skóflustungu nýs álvers Alcoa á Húsavík.

Kannski er þetta bara allt í fínasta lagi, því við vitum þá allavega að þau eru í sama helvítis báti og ríkisstjórnin og bankarnir. En þá skulu þau heldur ekki voga sér að halda því fram að þau séu bara ópólitískir skemmtikraftar. Þvert á móti eru þessir listamenn langsýnilegasta og besta dæmið um pólítík síðustu áratuga: nýfrjálshyggjuna. Og ætli þau sér að halda því áfram, er eins gott að það verði enginn feluleikur.

Ætli Bubbi og börnin hans að syngja áfram með og fyrir kapítalismann, þá verði það svo.

Berjumst!

Til allra hinna segjum við: Hætum þessari skreytilist sem hefur tröllriðið öllu listalífi síðustu árin. Nú þegar mest er þörfin verðum við að rífa okkur upp, brjóta á bak aftur markaðsvæðingu listarinnar og setja í hana einhvera meiningu. Hætta að spegla bara samfélagið eða skapa endalausa draumaheima þar sem allt er gott og allir búa í vita.

Berjumst frekar gegn þeim sem tókst að gera list að söluvöru. Berjumst gegn þeim sem nota velgengni listafólks til að auka á þjóðrembu og skapa aðlaðandi markaðstækifæri hér á landi. Berjumst gegn þessari brenglun sem listin hefur gengið í gegnum og syngjum ekki bara ,,Skítt með kerfið” heldur skítum á það í alvörunni.

Áfram með andspyrnuna!

Þessi skilaboð voru í horninu:

Með þessu Ps-i sínu er “breiðfylkingin” að hlýða lægstvirtri ríkisstjórninni á sama tíma og þessi “breiðfylking” krefst afsagnar ríkisstjórnarinnar! Verum stolt af því að láta ekki bjóða okkur meiri skít! Verum þessi SKRÍLL sem ríkisstjórnin og aðrir valdhafar hræðast! Mætum á Austurvöll sem SKRÍLLINN sem lætur ekki vaða yfir sig!

Bréf til bloggara landsins:

Ástandið er all svakalegt. Vilji fólk fylgjast almennilega með því sem er að gerast á Íslandi í dag (látum vera að skilja það allt saman),  krefst það þess að fólk sitji fyrir framan tölvuskjá allan daginn og ýti á ,,Refresh” hnappinn á 10 mínútna fresti. Fyrirtækjafjölmiðlar (e. corporate media) og ríkismiðlarnir eru stútfullir af fréttum tengdum kreppunni og uppfæra vefsíður sínar stanslaust svo ótal spurningar vakna.

Hvernig er staðan með IMF lánið? En IceSave? Erum við ennþá hryðjuverkamenn? Eru bankastjórarnir enn á ofurlaunum? Hversu skuldug er þjóðin? Verður virkjað og fleiri álver reist? Hversu margir visstu vinnuna í dag? Er til einhver matur? Hvað með íslenska námsmenn erlendis? Er skynsamlegt að ganga í ESB? Hvar eru Baugs- og Björgúlfsfeðgar? Og hvar er hann Bubbi? Var ríkisstjórnin vöruð við? Hver varaði hana við? Af hverju hlustaði hún ekki? Munu auðmenn sleppa við að borga? Verður einhverjum refsað? Hvar sagði þessi og hvað sagði hinn? Hvað komu margir á mótmælin?

STOPP!

Hver einasta frétt á vefsíðu Morgunblaðsins er hlaðinn spurningum bloggara. Sumir hafa svör og aðrir ekki. Sumir vilja svör og aðrir ekki. Einhverjir bloggarar gera kröfur til ráðamanna og aðrir eru tilbúnir með ,,konkret” lausnir á vandamálunum. Samræður á eftir samræðum, rifrildi á eftir rifrildum, það rýkur úr lyklaborðunum.

En er ekki komið nóg af bloggi? Það er alveg ljóst hvað ríkisstjórnin ætlar að gera og hvað auðmenn og bankar ætla að gera. Þó enn sé kannski óvissa um hvaðan hvaða lán mun koma, hvort við seljum okkur Evrópusambandinu, Rússum eða Alþjóða Gjaldeyrissjóðnum, er eitt á hreinu: Ríkisstjórnin er ekki með raunverulegar lausnir í huga; það eru engar breytingar í vændum. Ríkisstjórnin ætlar að bjarga sjálfri sér, bönkunum og auðmönnum.

Ríkisstjórnin ætlar að bjarga kerfinu, eða að minnsta kosti reyna að bjarga því sem ekki er farið. Krefjist það þess að hún selji íbúa landsins í þrældóm, verður það svo. Ríkisstjórninni er ekki annt um þig.

Það er um að gera að skrifa um ástandið og greina það, deila skoðunum sínum og hugmyndum um lausnir, breytingar og nýtt og endurbætt samfélag. Það er m.a. gert hér á Aftöku. En það er ekki nóg. Og það sem meira er, það er ríkisstjórninni í hag að fólkið í landinu sitji fyrir framan tölvuskjái og rífist sín á milli. Á meðan við erum ekki á götunni getur ríkisstjórnin plottað og planað sína refskák óáreitt. Við verðum að hætta að blogga og fara út á göturnar; allavega að fækka bloggstundum dagsins og nota þær sem sparast til að vera á götunni. Þar verður baráttan að eiga sér stað.

Eitt er alveg ljóst: Valdhafar munu ekki sleppa völdunum úr sínum höndum. Engin ríkisstjórn mun sjá að sér, biðjast afsökunar og færa valdið í hendur almennings. Það er okkar verkefni að endurheimta völdin og það verður ekki gert á bloggsíðum Morgunblaðsins.

Það er fallegt að ímynda sér að við getum tekið aftur völdin með friðsamlegum aðgerðum. En sú mynd er bara til í ævintýrum. Það er afar ólíklegt að skiltaburður og mótmælastöður breyti miklu. Ræður, greinar og blogg geta vissulega verið hvetjandi og hjálpa okkur auðvitað að móta skoðanir okkar og aðferðir, en það er ekki nóg.

Sigrar frelsisbaráttunnar hafa ekki náðst með friðsamlegum aðgerðum. Með sögufölsunum hefur okkur verið talið í trú um að Ghandi og hans passíva framganga hafi verið eina áhrifaríka aflið í sjálfstæðisbaráttu Indverja og réttindum blökkufólks hafi verið náð með tilviljunarkenndum atvikum á borð við það þegar Rosa Parks neitaði að standa upp fyrir hvítum manni í strætisvangi.

Það er auðvitað hagur yfirvalda að við gleypum við þessu kjaftæði. Því heitar sem við trúum því að það sé nóg að tala, standa kyrr og skrifa greinar… því minni líkur eru á því að við stöndum einhvern tíman saman, berjumst af krafti og endurheimtum frelsið.

Og á sama hátt er það yfirvöldum í hag að við sitjum sitt í hverju horninu, starandi á tölvusjáinn, ringluð af óskiljanlegu fréttasúpunni, að rífast og skammast í hvoru öðru í gerviveröld bloggsins. Yfirvöld eru hvorki heilög né ósnertanleg og kapítalisminn ekki heldur. Alþingishúsið stendur opið og bankarnir líka. Hinu megin við bloggið er til alvöru heimur og alvöru fólk, vinir og óvinir.

ALVÖRU LÍF Í ALVÖRU HEIMI!

HÆTTUM AÐ BLOGGA OG FÖRUM ÚT Á GÖTURNAR NÚNA STRAX!

Brot úr fréttum Moggans í dag:

Lögreglan hafði í nógu að snúast í nótt. Valhöll máluð, flugeldur sprengdur við alþingishúsið og brotist inn í Ármúla. Innbrotin voru fleiri.  

Já, nú er engin miskunn gagnvart þeim sem hafa verið kúgarar og lygarar í þessu samfélagi! Áfram, áfram og ekki gefast upp fyrr en ránfuglinn er fallinn og Bónusgrísinn og kapítalisminn sömuleiðis!

Hópurinn í samvinnu við róttæka blaðamenn, bjó til og prentaði blað sem leit nánast eins og The New York Times, en forsíðu fréttin var að Íraks- og Afganistanstríðunum væri lokið, búið væri að setja hámarkslaun fyrir framkvæmdastjóra og að allir bensínknúðir bílar yrðu nú innkallaðir. Þetta blað var síðan prentað í miljón eintökum og dreift!

The Yes Men eru hópur fólks sem vinnur á kaldhæðin og gáskafullan hátt gegn kapítalisma. Skotmörk þeirra hafa meðal annars verið alþjóðleg stórfyrirtæki og alþjóðlegar stofnanir eins og Alþjóða Viðskiptastofnunin (WTO).

Já Mennirnir notast oft við aðferðir kapítalistanna en taka þær aðeins lengra og ganga yfir helling af strikum. Þannig láta þeir hugmyndafræði kapítalismans afhjúpa sig sjálfa. Í raun yfirtaka þeir hugmyndir kapítalsins og afskræma þær algjörlega.

Tékkið á heimasíðunni þeirra (sem var þó hökkuð í spað daginn sem blaðið birtist). Þar má finna alls kyns pólitískan prakkaraskap sem þeir hafa framkvæmt!

Árið 2004 gáfu þeir út myndina The Yes Men, hana má finna hér!

Húrrrrra húrrrra, og svo sannarlega tekur Aftaka ofan fyrir The Yes Men!

Alþingismenn lokaðir úti

Í hádeginu fóru fram mótmæli við Alþingishúsið þar sem hópur fólk safnaðist saman í þeim tilgangi að mynda skjaldborg utan um húsið. Hópurinn stillti sér upp, hönd í hönd og myndaði þar með mannlega keðju utan um húsið.

Í tilkynningu sem Aftöku barst sagði m.a. þetta:

Núna sem aldrei fyrr verðum við að standa saman og láta allan heimin vita af því að við Íslendingar látum ekki bjóða okkur meira en komið er af skelfilegum atburðum sem einkennast af spillingu, valdagræðgi og hroka yfirvalda sem hafa sett okkur út á kaldan klaka og er nú mest umhugsað að bjarga eigin skinni en ekki hagsmunum hins almenna Íslendings.

Fyrir utan vöntun á punktum í þessari setningu er ekki annað hægt en að fagna þessum skrifum. Gagnrýnin er hörð og krafan er skýr: Burt með ríkisstjórnina! Spilling, valdagræðgi og hroki eru orð sem fyrir ekki löngu síðan hefðu ekki verið samþykkt af stórum hluta almennings sem lýsing á stjórnvöldum. Þó hefðu þótt of hörð og of dónaleg. Hér er um glæsilegar framfarir að ræða, þó vissulega hefði verið æskilegra að fólk hefði uppgötvað hið illa eðli yfirvalda aðeins fyrr. En hvað um það?

Í myndbandi sem sýnir frá aðgerðinni má sjá þegar hinn gamalgróni myglublettur Alþingis, Halldór Blöndal reynir að komast í gegnum skjaldborgina en fólkið sem hana myndaði hleypir honum ekki inn. Eftir að óþekkt rödd bendir réttilega á að hann þurfi að minnsta kosti að beygja sig í hnjánum segir Halldór með grátstafi í kverkunum: ,,Ætliði að meina mér aðgang að Alþingishúsinu? Hvers konar vitleysa er þetta?”

Svo hristir Blöndal hausinn og gengur í burtu. Myndavélin fylgir honum þar sem hann reynir að komast inn annars staðar, en án árangurs. Honum var meinaður aðgangur að húsinu.*

Svona á að gera þetta og auðvitað má ganga miklu lengra. Það eru margar aðrar leiðir til að loka byggingum en að nota mannlega keðju, en þetta er líka skemmtilegt. Vilji fólk gera lögreglunni erfiðara fyrir við að losa keðjuna getur fólk læst sig saman með ýmsum leiðum. Það er um að gera að þenja út hausinn og láta sér detta í hug aðrar sniðugar og áhrifaríkar leiðir til að berjast gegn spillingu, valdagræðgi og hroka.

Þjófnaður í útibúi Landsbankans

Ókei, sagan bakvið þessa millifyrirsögn er vissulega ekki eins krassandi og hún hljómar þegar hún er lesin, en samt sem áður átti sér stað þjófnaður í útibúi Landsbankans á Akureyri í dag.

Vísir.is greindir frá því að reið kona hafi gengið inn í bankann, tekið upp stól í eigu bankanns og gengið út með hann. Með þjófnaðinum vildi konan sýna í verki andúð sína á Landsbankanum, vegna glataðra fjármuna hennar í bankanum.

Starfsfólk bankans hringdi auðvitað í lögregluna sem sendi á svæðið leðurklæddan mótórhjólafák eða menntaðan þræl ríkisvaldsins í öðru líki. Sá kappi fékk það verkefni að leysa málið og tókst það víst því miður á endanum, og var stóllinn fluttur aftur inn í bankann.

Þó þjófnaður þessi hafi hvorki verið neitt sérstaklega stór í sníðum né hlotið af sér nokkurt fjárhagslegt tjón fyrir Landsbankann, er ekki annað hægt en að klappa og hrópa húrra fyrir framtakinu. Það þarf nú ekki að útskýra stuðning Aftöku við athæfið enda ólíklegt að þarna úti sé nokkur manneskja sem enn trúir því að bönkunum sé annt um viðskiptavinina. Og með sömu útreikningum má því ætla að heldur sé ekki nokkur manneskja sem þyki ennþá vænt um bankann sinn.

Það sem hins vegar vert er að segja hvað varðar þjófnaðinn, er einfaldlega að hvetja fólk til þess að þenja út á sér hausinn og (eins og einnig á við um skjaldborgina um Alþingishúsið) láta sér detta í hug róttækari, sniðugri og áhrifaríkari aðgerðir í andspyrnunni. Það er í höndum fólksins að berjast og brjóta niður valdníðslu ríkissins og kapítalismans, sem og ríkið sjálft og kapítalismann.

Ekki hlýða löggunni!

Aðgerðirnar tvær eiga sameiginlega vankanta: Hlýðni við lögguna. Í myndbandinu af skjaldborginni má sjá þegar leðurklæddum mótórhjólafáki ríkissins (einum af fjölmörgum fákum sem viðstaddir voru) er kurteislega hleypt í gegn. En þegar andspyrnan er gegn ríkinu er engin ástæða til þess að hlýða löggunni því hún er líka ríkið. Lögreglan verndar hagsmuni þess og ætti þess vegna að hljóta sömu mótspyrnu og ríkið, ef ekki harðari.

Það sama á við þegar andspyrnan snýst gegn kapítalismanum, því löggan er jú líka besti vinur bankanna. Það í raun bara engin ástæða til þess að hlýða löggunni, bara aldrei! Hlýðni við lögguna er það sem kemur í veg fyrir raunverulegar breytingar. Borgaraleg óhlýðni er því nauðsynlegasta vopn andspyrnunnar.

Áfram! (ekki Ísland, heldur andspyrnan auðvitað)

Svona svona, höldum þessu áfram. Berjumst og sigrum. Lokum Alþingismenn úti og enn betra, lokum Alþingishúsinu. Og miklu betra, losum okkur við Alþingi og Alþingismenn! Losum okkur við spillingu, valdagræðgi og hroka.

Stelum stólum bankanna og enn betra, lokum bönkunum. Og miklu betra, losum okkur við banka og bankamenn! Losum okkur við græðgi, óréttlæti og kapítalisma.

Fólki hefur farið fram og það ætti ekkert að stöðva þær framfarir. Svona… Áfram!

—

*Seinna í myndbandinu má sjá þegar tilvonandi myglublettur Alþingis, Sigur Kári Kristjánsson kemur upp að mannlegu keðjunni og kemst inn fyrir hana. Hvort útskýringin á misjafnri velgengni Sigurðar og Halldórs er tilgerðarlegt bros þess fyrrnefnda eða líkamlegir vanburðir þess síðarnefnda, er vissulega erfitt að dæma um og látum við það hér ógert.

Auk aðgerða gegn eyðileggingu jarðarinnar má t.d. finna fréttir af aðgerðum gegn rasisma og svokölluðum ‘No Borders!’ aðgerðum. Oft birtast fréttir af aðgerðum umhverfishreyfingarinnar Saving Iceland og ef fólk lumar á fréttum um aðgerðir er um að gera að senda texta og myndir til þeirra sem standa að útgáfu blaðsins. Það má gera hér.

Til að fá blaðið sent á tölvutæku formi þegar það kemur má smella hér og eldri eintök blaðsins má finna hér. Skoðið líka alþjóðlega heimasíðu Earth First!