Nýhil kynnir:

Endurkoma róttækninnar [Aftaka spyr: Endurkoma síðan hvenær?]

Fyrirlestraröð um lýðræði, kommúnisma og róttækar breytingar

Sagan er hafin á ný alltaf í gangi.

Eftir frostavetur frjálshyggjunnar eru hafnar leysingar og heimurinn kallar eftir nýjum hugmyndum um réttlátt samfélag.

Kerfisgallar og eyðileggingarmáttur markaðshagkerfisins birtust skýrt í hruni íslensks efnahags síðasta haust. Á sama tíma vekur snörp andófsbylgja vonir um endurnýjaðan samtakamátt almennings.

Bókin Íslamistar og Naívistar kom út á seinasta ári hér á Íslandinu og í Danmörku nokkru fyrr. Fjallað var um hana í þætti Egils Helgasonar, Kiljunni, fyrir skömmu. Bókin fjallar víst um múslima og innflytjendur í tengslum við hryðjuverkahættu og fall vissrar siðmenningar.

Þýðing 3. kafla bókarinnar At The Cafe: Conversations On Anarchism eftir Errico Malatesta

1.kafli

2.kafli

3.

CESARE: Svo í kvöld ætlar þú að útskýra fyrir okkur hvernig við förum að án ríkisstjórnar?

GIORGIO: Ég mun gera mitt besta. En, fyrst þurfum við að fara aðeins yfir hvernig hlutum í samfélagi okkar er háttað í dag og hvort að í raun sé þörf á breytingum.

Vert er að vekja athygli á Bókasafni Andspyrnu, íslensku bókasafni anarkista.

Anarkismi og allar þær hugmyndir og stefnur sem undir hann flokkast, eru líklega þær hugmyndir sem verða fyrir hvað mestu aðkasti þeirra sem ekkert vita um þær. Ófáa sleggjudóma hafa anarkistar fengið í gegnum tíðina, þeir sakaðir um að boða einungis ringulreið og stórnleysi þegar hið raunverulega markmið anarkista er stjórnvaldsleysi eins og þeir vita sem kynnt hafa sér málið. Flestir anarkistar kannast við að hafa lent í árásum (yfirleitt ekki líkamlegum, en þó einstaka sinnum) vegna skoðanna sinna, yfirleitt af einstaklingum sem bókstaflega hafa enga hugmynd um hvað anarkismi raunverulega er.

Þýðing 2. kafla bókarinnar At The Cafe: Conversations On Anarchism eftir Errico Malatesta. (1. kafla bókarinnar má lesa hér)

2.

AMBROGIO [Dómari]: Heyrðu, Signor Prospero, svona bara okkar á milli, tveggja góðra íhaldsmanna. Hérna um kvöldið þegar þú varst að ræða við þennan þöngulhaus Michele, ég vildi ekki trufla; en, finnst þér þú hafi borið þig rétt að við verja stofnanir okkar?

Það leit næstum því útfyrir að það værir þú sem værir anarkistinn!

Þýðing 1. kafla bókarinnar At The Cafe: Conversations On Anarchism eftir Errico Malatesta.

—

PROSPERO [Feitur yfirstéttarmaður með kollinn fullann af pólitískum efnahagsmálum og öðrum vísindum]: En að sjálfsögðu… að sjálfsögðu… við vitum allt um það. Það er fólk sem þjáist af hungri, konur sem selja líkama sína og blíðu, börn sem deyja sökum skorts á fóstrun og ummönnun. Þú segir alltaf það sama… Að endingu verður mjög leiðinlegt að hlusta á þig. Leifðu mér að njóta matar míns í friði… Vafalaust eru þúsund illir hlutir í okkar samfélagi, hungur, fáviska, stríð, glæpir, plága, hin hræðilegustu slys og ófarir… Og hvað? Hvað varðar þig um það?