Núna er umrót í samfélaginu og svo sannarlega þurfum við byltingu, þótt fyrr hefði verið. En hvernig byltingu? Það hljómar nefnilega rómó að klæða sig upp í rykfrakka og Stalín-hatt, halda ræðu og segja: “BYLTING, BYLTING” svo fólkið í kring fagnar, hrópar og klappar.

En svo þegar allt kemur til alls ertu kanski bara Jón Baldvin, einn af postulum kapítalismans, ert með Benz-bíllyklana í vasanum, flatt rassgat og gyllinæð af bræðralagi þínu við helstu valdníðinga þessa lands. Og kanski ertu líka með Havana-reyktan háls af langlegu í sendiherrabústaðnum þar sem þú kúkaðir gylltum kavíar ofaní uppskríllaða kjölturakka!
,,Áfram með lífið” er yfirskrift tónleika sem fara fram í Laugardalshöll í kvöld og eru Íslendingar hvattir til að gera sér glaðan dag saman. Það er fjörkálfurinn og (að eigin sögn) fyrrum auðmaðurinn Bubbi Morthens stendur að tónleikunum og auk hans koma fram tíu stykki íslenskra meginstraums hljómsveita og listamanna. Öll syngja þau saman: ,,Áfram með lífið!”
Bubbi og safnarbörnin
Fjölmiðlar eru stór þáttur í lífi flestra. Fréttablöð fljúga inn um bréfalúgur, sjónvarps- og tölvuskjáir lýsa upp heimili fólks og útvörp drepa þögnina. Aftaka fjallar hér um þetta fyrirbæri, fjölmiðla.
DV ögrar lögreglu og stjórnvöldum
Þó seint verði stuðningi við Dagblaðið Vísi lýst yfir hér á Aftöku er ekki annað hægt en að taka ofan fyrir umfjöllun blaðsins á vígbúnaði þræla ríkissins, lögreglunnar. Síðustu daga hefur blaðið sagt frá brynvörðum bifreiðum lögreglunnar og sérþjálfuðum óeirðahundum. Tími umfjöllunar DV á vel við nú þegar reiði fólks gagnvart stjórnvöldum virðist aukast með hverjum degi og samhliða aukast líkurnar á því að lögreglan sjái ástæðu til að nota vígbúnað sinn.
Nú er allt í upplausn og fáir þora að segja Burt með Kapítalismann, heldur tala frekar í hysteríu um sprotafyrirtæki og góðan, jafnvel kvennlægan kapítalisma og alskonar aðrar umbótahugsjóna reddingar sem geta kanski, mögulega eftir smá erfiðleika fært okkur aftur efst á hamingjusömustu þjóðir í heimi listann.

Mitt í þessu reyna fjölmiðlar, stjórnmálamenn og fyrirtæki að vekja upp í “Íslensku þjóðinni” gamaldags þjóðernishyggju með tilheyrandi helgislepju.
Eftir stórgóða ábendingu birtum við hér grein frá dönsku fréttasíðunni Modkraft. Æfið nú dönskuna börnin góð:

ALLE kan være med til at lukke finanskrisen. Læs her hvorfor og hvordan.
Í gær var enn á ný mótmælt vegna efnahagsástandsins hér á landi. Í þetta skiptið fóru fram tvær athafnir: tónleikar Harðar Torfasonar á Austurvelli og fjölskylduboð Jóns Baldvins og fjölskyldu við ráðherrabústaðinn á Tjarnargötu.
Fjölmiðlar hafa gert mikið úr því að mótmælahreyfingin svokallaða hafi klofnað vegna einhverra ósátta og Hörður Torfason virtist vera á sama máli - líklegast fúll yfir dræmri mætingu á tónleika sína. Eflaust eru margir sammála fjölmiðlum og Herði og finnst mikilvægast að nú ,,standi þjóðin saman.” En svekkjandi, málið er ekki svo einfallt. Það er ekkert óeðlilegt við að mismunandi hópar fólks standi upp á mismunandi forsendum og beiti mismunandi aðferðum. Ástæðan er einföld:
Í hallargarðinum sitja jakkafatakallar í auðmannshring og gráta krókódílatárum yfir öllum miljörðunum sínum sem þó liggja leyndir og vel geymdir í swissneskum bankahólfum.
Bla bla í sjónvarpi og bla bla í útvarpi,
blablablablabla í blöðunum,
Bubbi syngur í höllinni:
“Við vorum eitt, auðvaldið og ég”, hann syrgir hlutabréfin!
“Stöndum saman” segir hann “þjöppum okkur saman”.
Á tölvuskjánum sendir bloggari þér 3 kreppu knús.
Á blaðamannafundi í dag bað Geir H. Haarde, forsætisráðhóra, íslensku þjóðina að halda ró sinni og Björgvin Sigurðsson, fjármálaráðhóra, hrósaði þjóðinni fyrir rólyndi sitt. Aftaka þvertekur fyrir þessa beiðni og hvetur til hins öfuga. Það er engin ástæða til að vera rólegur.
Sá ósómalýður sem hvað mest hefur tekið þátt í bakstri góðæris-rjómatertunnar á ekkert skilið nein rólegheit. Það er heljarinnar hópur af mismennskum kvikindum sem hafa kallað eftir vandræðum, látum og heljarinnar andspyrnu. Rólegheitin munu aðeins ýta undir meiri spillingu og gefa þeim sem eiga vesenið skilið, tíma og rúm til að búa sig undir það. Það viljum við ekki!