Laugardaginn síðastliðna, þann 25. Október, fór fram stærðarinnar aðgerð og mótmæli í Danmörku. Yfirskrift dagsins var Luk Lejren! eða Lokum Búðunum! og var tilgangurinn að mótmæla meðferð á hælisleitendum í Danmörku og loka búðunum (lesist: fangelsinu) sem þeir búa í. Búðirnar, sem eins og fangelsi eru girtar af með gaddavír, eru staddar í smábænum Sandholm, um 25 km. frá Kaupmannahöfn. Skilaboð þeirra sem stóðu að aðgerðinni voru skýr og í alþjóðlegu ákalli fyrir aðgerðina sagði m.a. þetta:

Fyrir u.þ.b. viku síðan réðust 58 lögregluþrælar inn á gistiheimili hælisleitenda í Njarðvík, tóku peninga og vegabréf af fólki, og leituðu að eiturlyfjum, sem reyndar fundust ekki í þetta skiptið. Fréttaflutningur af málinu var með eindæmum ógeðslegur og sú mynd gefin af gistiheimilinu að þar sé hrúga eftirlýstra morðingja, eiturlyfjasala, óheiðarlegra einstaklinga með fölsuð vegabréf og svartamarkaðsverkamanna. Hlið við fréttir um lögregluaðgerðina voru settar fréttir um ,,hættulega Litháa” og fleira í þeim dúr. Tilgangurinn var svo augljós; að skapa hælisleitendum ranga ímynd. „Nú verður bent á okkur ef við förum í göngutúr um götur Keflavíkur,“ sagði Farzad Rahmanian einn hælisleitanda við Mbl.is.

” Memeber of the Lithuanian mafia”… “Meðlimur í Litháensku mafíunni”, stendur á bol sem 3 ára krakki er í, krakkinn étur ís og borar í nefið!

50 manneskjur röltu um í miðborg Reykjvíkur dag einn, í þessum bolum og spörkuða þar með í RASS á rasískum hugmyndum þar sem fólk er greint í sterjótýpur eftir þjóðerni.

Kíktu á þetta! Mynd fengin frá þessum.

(1. hluti er hér) - (English here)

Cześć.

Við erum öll pólsk í Dominos Lýðveldinu, meira að segja minnihlutinn sem talar skondna mállýsku sem kölluð er íslenska.

“Hvaðan ert þú?”

“pÓllandi” með mjúku ingangs péi, Óið sagt með ‘auðvitað’ tóni og ítrekun á land-ið… svona ‘við hverju öðru bjóstu?’ Án efa algengasta svarið.

Aðeins örfáir svara á annan hátt:

Myndin er góðfúslega fengin að láni héðan.

Við lýsum yfir samstöðu við þau sem kveikt hafa elda í Danmörku sl. vikuna. Fjölmargar ástæður búa þar að baki.

Fyrst og fremst styðjum við þau í upprisu sinni gegn því samfélagi sem hefur hafnað og níðst á þeim. Samfélag sem segir þeim að fara heim en er á sama tíma heimili þeirra. Samfélag sem veifar fölskum siðferðisfána til yfirbreiðslu á raunverulegum gildum þess.

Nýtt í fámenningarlandinu, alveg geggjað og kostar ekki baun, nei ég meina spaghettí eða eitthvað svona exótískt úr krukku.

Versegú…..

Skáldaspírurnar í ÍFÍ (Ísland fyrir Íslendinga) og FGPÍ (Félag gegn Pólverjum á Íslandi) hafa mikið látið að sér kveða að undanförnu. Nýjustu skáldverk þeirra, prósar, smásögur og ljóð hafa farið um eins og eldur í sinu. Hver frónarbúi kann að minnstakosti eitt ljóð utan að eftir ung-skáldin og getur þulið innihald flestra smásagna þeirra. Þetta má nánast kalla ótrúlegt miðað við þá athygli sem önnur ung skáld og verk þeirra eiga að venjast. Boðskapur þeirra er á allra vörum og einhver myndi segja að þau væru á hátindi ferils síns. Aðspurð segjast skáldin ekki vera að fókusera á frumleika í skrifum sínum heldur meira að vinna með hefðina og þann efnivið sem að þau finni í samfélaginu. Þau séu í raun bara að svara eftirspurn.