Í gær, Laugardaginn 26. Apríl, var hópurinn Matur Ekki Einkaþotur með sína fyrstu uppákomu í Reykjavík. MEE er byggður á hugmyndafræði alþjóðlegu hreyfingarinnar Food Not Bombs sem starfar út um allan heim. Íslenski hópurinn ákvað að nefna sig Matur Ekki Einkaþotur í kjölfar nýrra flutningsleiða íslenskra ráðamanna en nafnið getur allt eins breyst í hvert sinn í samræmi við það sem helst ber á góma hér á landi. Fyrst og fremst á nafnið að endurspegla heimskulega forgangsröðun valdhafa.

Síðastliðið Föstudagskvöld, 4. Apríl, átti sér stað myndlistarsýning, tónleikar og partý í yfirgefnu húsi við Klapparstíg, þar sem skemmtistaðurinn Sirkus var áður til húsa. Nýskrúfaðar tréplötur voru teknar af, hurðin opnuð og gamanið hófst.

Það þarf ekki meira en einn rafmagnsmótor til að halda svona partý, stinga græjunum í samband og láta orðið berast. Ef svo leiðinlega vill til að einhver asni þakinn endurskinsmerkjum slekkur á mótornum er það bara undir nýjum húsráðendum komið hvernig bregðast skal við. Á Föstudaginn var farið rólega í þær aðgerðir…

Fyrr í vikunni voru fánar hengdir á flaggstangir danska sendiráðsins í Reykjavík og setningin “We will never forget” skrifuð á það. Samkvæmt þessari frétt voru á ferðinni stuðningsmenn Ungdómshússisns og birtist þar fréttatilkynning sem hljóðar svona:
Við skrifuðum “we will never forget” á danska sendiráðið á Íslandi í tilefni þess að eitt ár er liðið frá niðurrifi Ungdomshússins í Kaupmannahöfn. Hauskúpan hefur verið tákn Ungdómshússins og talan 69 einnig en hún var rituð á annan fánann. Við munum aldrei gleyma og við gefumst ekki upp.

Já, stjórnvaldsleysisstefnan virðist vera að sækja í sig veðrið hér á landi. Aftaka mælir með tveimur heimasíðum sem fjalla um Anarkisma.

Fyrst er það Andspyrna:

Síðan er stútfull af efni tengdu anarkisma; fréttum, greinum, skilgreiningum, bókaumfjöllunum og tenglum. Síðan er frekar hugsuð sem upplýsingabrunnur heldur en virk “blogg”-síða en ritsjóri hennar, Sigurður Pönk Harðarson, heldur sjálfur úti þessari bloggsíðu sem áhugavert er að kíkja á (síðan virðist þó vera í einhverjum dvala þessa stundina, en nóg er af gömlu efni inn á henni svo byrjendur hafa nóg að gera).

Norrebro í Kaupmannahöfn logar. Aftaka sýnir samstöðu með öllum þeim sem standa að uppþotunum, með þeim sem kveikja í, með þeim sem eru með risa bál í huganum.

Til samstöðu brenndum við drasl í lítilli innkaupakerru.

Látið öllum illum látum, brennið niður þetta kerfi sem kúgar og níðir og ekki gefast upp fyrr en allt þetta er orðið að ösku. Það er ekki hægt að bæta þetta kerfi, það þarf að brenna til grunna.

Vert er að vekja athygli á Bókasafni Andspyrnu, íslensku bókasafni anarkista.

Anarkismi og allar þær hugmyndir og stefnur sem undir hann flokkast, eru líklega þær hugmyndir sem verða fyrir hvað mestu aðkasti þeirra sem ekkert vita um þær. Ófáa sleggjudóma hafa anarkistar fengið í gegnum tíðina, þeir sakaðir um að boða einungis ringulreið og stórnleysi þegar hið raunverulega markmið anarkista er stjórnvaldsleysi eins og þeir vita sem kynnt hafa sér málið. Flestir anarkistar kannast við að hafa lent í árásum (yfirleitt ekki líkamlegum, en þó einstaka sinnum) vegna skoðanna sinna, yfirleitt af einstaklingum sem bókstaflega hafa enga hugmynd um hvað anarkismi raunverulega er.

Þýðing 2. kafla bókarinnar At The Cafe: Conversations On Anarchism eftir Errico Malatesta. (1. kafla bókarinnar má lesa hér)

2.

AMBROGIO [Dómari]: Heyrðu, Signor Prospero, svona bara okkar á milli, tveggja góðra íhaldsmanna. Hérna um kvöldið þegar þú varst að ræða við þennan þöngulhaus Michele, ég vildi ekki trufla; en, finnst þér þú hafi borið þig rétt að við verja stofnanir okkar?

Það leit næstum því útfyrir að það værir þú sem værir anarkistinn!

Þýðing 1. kafla bókarinnar At The Cafe: Conversations On Anarchism eftir Errico Malatesta.

—

PROSPERO [Feitur yfirstéttarmaður með kollinn fullann af pólitískum efnahagsmálum og öðrum vísindum]: En að sjálfsögðu… að sjálfsögðu… við vitum allt um það. Það er fólk sem þjáist af hungri, konur sem selja líkama sína og blíðu, börn sem deyja sökum skorts á fóstrun og ummönnun. Þú segir alltaf það sama… Að endingu verður mjög leiðinlegt að hlusta á þig. Leifðu mér að njóta matar míns í friði… Vafalaust eru þúsund illir hlutir í okkar samfélagi, hungur, fáviska, stríð, glæpir, plága, hin hræðilegustu slys og ófarir… Og hvað? Hvað varðar þig um það?